Leksykon

Charakterystyczna powierzchnia metali i stopów wymaga wygładzenia i wybłyszczenia. Stosowanie mechanicznego procesu polerowania może doprowadzić do otrzymania powierzchni o zupełnie innym charakterze. Ponadto stal kwasoodporną bardzo trudno wypolerować mechanicznie. Najczęściej stosuje się więc technologię polerowania elektrolitycznego lub chemicznego. Dzięki temu obnażony metal nie jest narażony na zgnioty powierzchniowe, a poza tym metody te są szybsze, tańsze i dogodniejsze. Jednocześnie powierzchnia polerowanego w taki sposób metalu jest niezwykle gładka, pozbawiona najdrobniejszych zarysowań. Najczęściej metodę polerowania elektrolitycznego lub chemicznego stosuje się jednak jako zabieg wykańczający (powierzchnia wykazuje duży współczynnik odbicia światła, mały współczynnik tarcia) lub wstępny (lepsza przyczepność tych powłok do metalu podłoża). W ten sposób poleruje się igły chirurgiczne czy wałki drukarek do komputerów.

Niestety nie wszystkie typy metali można polerować metodą elektrolityczną czy chemiczną. Wybór metody nadawania połysku zależy od struktury metalu. Lepsze efekty można osiągnąć przy jednorodnej, drobnoziarnistej strukturze, pozbawionej niemetalicznych wtrąceń. Dobre efekty trudno uzyskać na materiale walcowanym, ponieważ istnieje ryzyko, że na walcu pozostały plamy oleju.

Pomiędzy polerowaniem chemicznym i elektrolitycznym są pewne podobieństwa, ale istnieją też różnice. Oba procesy mają charakter elektrochemiczny. Temperatura pracy kąpieli stosowanych na skalę przemysłową waha się między 50 - 95^OC. Polerowanie niektórych metali wymaga poruszania szyny anodowej, a katody stosuje się zazwyczaj z miedzi, ołowiu lub ze stali kwasoodpornej. Do polerowania elektrolitycznego i chemicznego potrzebne są wanny i wieszaki wykonane z różnych materiałów, w zależności od obrabianego metalu.

Proces elektrochemiczny wymaga dobrej wentylacji, natomiast proces chemiczny specjalnych wyciągów, najczęściej okapowych. Proces polerowania elektrolitycznego polega na selektywnym rozpuszczaniu nierówności powierzchni anody, podczas gdy polerowanie chemiczne wymaga dodania do kąpieli odpowiednich środków utleniających, innych dla każdego rodzaju metalu. Ponadto, aby uzyskać odpowiedni efekt, np. polerowania aluminium i stopów, zabieg polerowania chemicznego należy powtórzyć kilka razy. Natomiast wynik polerowania elektrolitycznego zależny jest w głównej mierze od czystości polerowanego tworzywa. Oznacza to, że wymagane jest tworzywo specjalnie do tego celu produkowane.

Nie zawsze polerowanie chemiczne daje tak dobre efekty jak polerowanie elektrolityczne. Na przykład w czasie polerowania miedzi i stopów skuteczniejszą metodą jest elektrolityczna, która daje trwały efekt i możliwość obróbki przedmiotów o skomplikowanych kształtach. Nie znaczy to jednak, że miedzi i stopów nie można polerować chemicznie. Wystarczy w trakcie polerowania poruszać przedmiotami, a po polerowaniu pokryć materiał niklem wyrównującym, z połyskiem.